در ابتدا علائم افسردگی اغلب خفیف هستند. این علائم ممکن است به صورت ناگهانی و یا آرام آرام و به مرور زمان بروز کنند. تشخیص این قضیه که این علائم با هم در ارتباط هستند و ممکن است کودک و یا نوجوان شما به بیماری افسردگی دچار شده باشد مشکل است.

کودکانی که به افسردگی دچار می شوند، ممکن است علائم زیر را داشته باشند:

  • علائم فیزیکی:
    • درد و ناراحتی های غیر قابل توضیح، مانند سردرد و یا درد معده
    • مشکلات خواب و یا خواب بیش از اندازه
    • تغییر در عادت های غذایی که منجر به کاهش و یا افزایش وزن کودک می شود و یا اینکه در رشد طبیعی کودک تاثیر می گذارد.
    • بی حالی و خستگی مداوم
    • حرکات بدن کند و یا آشفته و بی قرار به نظر می رسد.
  • علائم عاطفی و روانی:
    • زودرنجی، کج خلقی و اوقات تلخی
    • اشکال در فکر کردن و تصمیم گیری
    • اعتماد به نفس پایین، خود سرزنشگری، و یا احساس اینکه دیگران نسبت به او انتقادهای ناعادلانه می کنند.
    • احساس گناه و ناامیدی
    • عقب نشینی از اجتماع، مثلا عدم علاقه به معاشرت و همراهی با دوستان
    • اضطراب، مثلا احساس نگرانی بسیار زیاد و یا ترس از جدایی از پدر و مادر
    • فکر کردن به مرگ و خودکشی

مراقب علائم فکر کردن به مرگ و خودکشی باشید. ممکن است این علائم با بیشتر شدن سن کودک شما تغییر کند. این علائم می توانند شامل مواردی همچون اشتغال ذهنی به مرگ و یا خودکشی و یا تمام کردن یک رابطه ی دوستانه باشد.

افسردگی می تواند علائمی داشته باشد که شبیه علائم سایر بیماری ها و یا سایر شرایط روانی و عاطفی باشد.

علائمی که شیوع کمتری دارند

افسردگی شدید در کودکان و نوجوانان می تواند موجب بروز علائمی همچون موارد زیر شود:

  • شنیدن صداهایی که وجود ندارند (توهم). این حالت در کودکان کم سن و سال تر بیش تر شایع است.
  • داشتن اعتقاد شدید به چیزهای غلط و اشتباه (توهم) این حالت در نوجوانان شایع تر است.

آیا این علائم نشانه های یک تغییر خلق و خوی طبیعیست یا نشانه های افسردگی؟

توضیح تفاوت بین تغییر خلق و خوی طبیعی با علائم افسردگی دشوار است. هر چند وقت یک بار، داشتن احساس غم و اندوه و یا زودرنجی یک امر طبیعی می باشد. این حالت ها به کودک شما کمک می کند که با زندگی بیشتر آشنا شده و با چالش های آن بهتر کنار بیاید.

به عنوان مثال گریه کردن و سوگواری برای از دست دادن یک فامیل، دوست و یا حتی حیوان خانگی و یا مواردی مانند جدایی والدین طبیعی است. برای همچنین مواردی ممکن است کودک شما برای مدتی طولانی احساس غم و اندوه داشته باشد.

اما اگر این حالت بهبود پیدا نکرد و موجب بروز اختلال در زندگی روزمره ی کودک و یا نوجوان شما شد، در این شرایط ممکن است کودک شما به درمان های پزشکی و روانپزشکی نیاز داشته باشد.

اختلال دو قطبی

برخی از کودکانی که برای بار اول مبتلا به بیماری افسردگی تشخیص داده می شوند، در آینده به اختلال دو قطبی نیز دچار می شوند. رفتار و خلق و خوی کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال دو قطبی به شدت بین افسردگی و حمله های مانیا (انرژی بسیار بالا، اضطراب و زودرنجی) نوسان می کند.

توضیح تفاوت اختلال دو قطبی و افسردگی نیز بسیار دشوار است. معمولا کودکان و نوجوانان در ابتدا، مبتلا به بیماری افسردگی تشخیص داده شده و با بروز اولین حمله ی مانیا، بیماری آنها اختلال دوقطبی تشخیص داده می شود. اگر چه افسردگی بخشی از بیماری اختلال دو قطبی است اما روش های درمان این دو بیماری با هم متفاوت است.

مانند افسردگی، اختلال دوقطبی نیز در خانواده ها پخش می شود و به سایر افراد خانواده نیز منتقل می شود. پس اگر سابقه ی خانوادگی ابتلا به اختلال دو قطبی را دارید حتما این قضیه را به پزشک معالج کودکتان بازگو کنید.

 


منبع: WebMD