افسردگی بالینی چیست و علائم آن کدام است؟


افسردگی رِنج های متفاوتی دارد و می تواند از بسیار خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. می تواند یک احساس غم موقت باشد و یا اینکه یک افسردگی شدید دائمی. افسردگی بالینی، شدید ترین نوع افسردگیست. به افسردگی بالینی افسردگی حاد نیز گفته می شود. این افسردگی با افسردگی ناشی از اتفاقاتی مانند از دست دادن عزیزان و یا ابتلا به بیماری های مزمن متفاوت است.

برای اینکه افسردگی بیمار از نوع افسردگی بالینی تشخیص داده شود باید فرد مبتلا حداقل 5 مورد از علائم زیر را به مدت حداقل دو هفته و به صورت هر روزه و در طول کل مدت روز داشته باشد. البته یکی از دو علامت خلق و خوی افسرده و یا از دست دادن علاقه نسبت به کارهایی که بیمار قبلا از آنها لذت میبرده است باید حتما جزء این 5 علائم (یا بیشتر) باشد.

این علائم عبارتند از:

  • خلق و خوی افسرده مانند احساس ناراحتی و غم، پوچی و یا گریه کردن (این علامت در کودکان و نوجوانان می تواند به صورت تحریک پذیری بروز کند.)
  • کاهش قابل توجه علاقه و یا عدم لذت بردن از اکثر فعالیت ها (و یا حتی تمام فعالیت ها)
  • کاهش و یا افزایش وزن قابل ملاحظه و بدون دلیل و یا کاهش و یا افزایش غیر طبیعی اشتها
  • بی خوابی و یا افزایش میل به خواب
  • بی قراری و یا کند شدن رفتار و واکنش های فرد بیمار که در هر دو صورت این حالت ها توسط اطرافیان قابل مشاهده است.
  • خستگی و یا از دست دادن انرژی
  • احساس بی ارزشی و یا احساس گناه بیش از حد
  • مشکل در تصمیم گیری و یا مشکل در فکر کردن یا تمرکز کردن
  • فکر کردن طولانی مدت و مکرر به مرگ و یا خودکشی و یا اقدام به خودکشی

علائم شما باید به حدی شدید باشند که باعث ایجاد اختلال در برقراری ارتباط با دیگران و یا انجام فعالیت های روزانه و فعالیت های اجتماعی شود. ممکن است این علائم توسط خودتان تشخیص داده شوند و یا اینکه دیگران متوجه آنها بشوند.

افسردگی بالینی می تواند در هر سنی، حتی کودکی، بروز کند.

علائم افسردگی بالینی هر چقدر هم شدید باشد، معمولا به کمک مشاوره روانی و یا دارو های ضد افسردگی و یا ترکیبی از هر دو روش درمانی بهبود می یابد.

منبع: MayoClinic