آنچه در مورد آپنه خواب باید بدانید


 

اگر شما خروپف می کنید، می توانید برای خواب اطرافیانتان و به ویژه همسرتان مشکل ایجاد کنید. اما اگر علاوه بر خروپف با آپنه خواب نیز مواجه هستید، علاوه بر دیگران، خودتان نیز دچار مشکلاتی خواهید شد. افراد مبتلا به آپنه، بدون آنکه خودشان متوجه باشند، در طول شب چندین بار با متوقف شدن تنفس و یا آهسته شدن شدید میزان تنفس مواجه می شوند.

عواقب این اختلال می تواند کابوس و هر آنچه با کابوس در ارتباط است (مانند گیجی، ناتوانی در تمرکز، افسردگی و حوادث) باشد. بسیاری از مطالعات آپنه خواب را با بروز بیماری هایی مانند فشار خون بالا، سکته مغزی و آریتمی قلبی در ارتباط می داند. اختلال در تنفس سطح اکسیژن خون را کاهش می دهد که این قضیه می تواند باعث افزایش فشار خون شود همچنین می تواند برای قلب مشکلاتی جدی به وجود بیاورد.

 

انواع آپنه خواب

انواع آپنه خواب عبارتند از:

  • آپنه خواب مرکزی: در این نوع آپنه خواب، قسمتی از مغز که وظیفه کنترل دیافراگم و عضلات قفسه سینه را به عهده دارد، فراموش می کند سیگنال های لازم برای حرکت کردن آنها را ارسال کند، به همین دلیل تنفس متوقف می شود. آپنه خواب مرکزی باعث ایجاد خروپف نمی شود اما می تواند باعث ایجاد اختلال در خواب شود. این شرایط غیر طبیعی است اما با افزایش سن احتمال بروز آن افزایش می یابد.
  • آپنه خواب انسدادی: در بیشتر موارد، آپنه خواب به علت قرار گرفتن یک بافت گوشتی (مانند زبان، لوزه ها و نرم کام) در مسیر جریان هوا به وجود می آید که به این نوع آپنه، آپنه خواب انسدادی گفته می شود. گاهی مواقع این نوع آپنه خواب به علت اضافه وزن و قرار گرفتن بافت اضافه چربی در مسیر هوا به وجود می آید.

تمام افرادی که خروپف می کنند آپنه خواب انسدادی ندارند اما خروپف کردن می تواند نشانه خوبی باشد. تشخیص مناسب و دقیق آپنه خواب اغلب به کمک اقامت یک شبه فرد در کلینیک های خواب و با کمک دستگاه هایی که وضعیت تنفس و فعالیت های قلب و مغز را در هنگام خواب اندازه می گیرند انجام می شود.

 

درمان آپنه خواب چگونه است؟

اگر اضافه وزن دارید و وجود بافت چربی اضافی در گردن باعث آپنه خواب انسدادی در شما می شود، پس وزنتان را کم کنید. این کار می تواند آپنه خواب را کم و یا حتی به طور کامل درمان کند. در برخی از افراد تغییر در وضعیت خواب می تواند باعث درمان آپنه شود. لوازم خاصی نیز طراحی شده اند که در هنگام خواب در دهان قرار می گیرند و از قرار گرفتن زبان در مسیر جریان هوا جلوگیری می کند. همچنین برخی از اعمال جراحی می توانند با حذف بافت های اضافی از بروز آپنه خواب جلوگیری کند اما این نوع روش درمانی در آخرین مراحل درمان قرار دارد.

روش اصلی درمان آپنه های شدید که باعث اختلالات خواب می شوند CPAP نامیده میشود. این روش شامل پوشیدن یک ماسک لاستیکی کوچک بر روی بینی است. ماسک از طریق یک شلنگ کوچک با یک پمپ هوا در ارتباط است. هوای اضافی که از طریق پمپ وارد مجرای هوایی فرد می شود باعث باز شدن مسیر هوا شده و از بروز آپنه خواب انسدادی جلوگیری می کند.

روش CPAP از اوایل دهه 90 میلادی به عنوان درمان رایج آپنه خواب انسدادی معرفی شد و مورد استفاده قرار گرفت. این روش درمانی می تواند تاثیر قابل توجهی در بهبود کیفیت خواب داشته باشد. اما مشکل اصلی این روش درمانی پایبندی به استفاده از این روش در دراز مدت است. بیشتر افرادی که از این روش استفاده می کنند در کمتر از یک سال آن را رها می کنند و از ادامه پوشیدن ماسک مخصوص بر روی بینی امتناع می کنند.

اینگونه به نظر می رسد که قرص های خواب به علت تاثیری که بر روی بافت های گلو و مجاری هوایی دارند ممکن است باعث بدتر شدن آپنه خواب انسدادی شوند اما در مطالعه ای که در سال 2009 انجام شد نشان داده شد که استفاده از قرص های خواب در دو هفته اول استفاده از CPAP می تواند به درمان آپنه کمک کند. البته این روش درمانی نیاز به مطالعات بیشتری دارد.