پریاپیسم، اختلال نعوظ کمتر شناخته شده


پریاپیسم چیست؟

پریاپیسم (Priapism) به معنی نعوظ دائم است که معمولا دردناک بوده و الزاما با تحریک جنسی و یا میل جنسی همراه نیست.

بحث های زیادی در مورد تعریف نعوظ دائمی (پریاپیسم) وجود دارد که بر طبق جدیدترین آنها، پریاپیسم نعوظی است که بیش از 6 ساعت طول بکشد.

پزشکان توصیه می کنند که در صورت ادامه پیدا کردن نعوظ به مدت 4 ساعت حتما به مراکز پزشکی مراجعه کنید.

علل پریاپیسم یا نعوظ دائم چیست؟

یک نعوظ طبیعی به علت ریلکس شدن عضلات داخل آلت تناسلی مردانه و افزایش جریان خون داخل آلت به وجود می آید. متورم شدن عضلات آلت باعث ایجاد فشار به رگ های خونی آلت و در نتیجه به دام افتادن خون در آنها می شود.

پس از انزال، افزایش سطح آدرنالین باعث شل شدن عضلات و کاهش فشار بر رگها و در نتیجه از دست دادن حالت نعوظ می شود.

نعوظ دائمی (پریاپیسم) ممکن است خود به خودی و یا به علت عوارض جانبی سایر درمان های پزشکی اتفاق بیافتد.

حدود 35 درصد موارد بدون علت هستند و 21 درصد به علت مصرف دارو و یا سوء مصرف الکل اتفاق می افتند.

حدودا 21 درصد موارد به علت تروما و 8 درصد این اختلال جنسی به علت مشکلات خونی بروز می کند.

به لحاظ پزشکی نکته ی مهم و قابل توجه این است که فشار خون در آلت بالا است یا پایین. این قضیه می تواند میزان آسیب دیدن بافت را تعیین کند.

اگرچه بر سر علت اصلی بروز این اختلال هنوز توافق نظر وجود ندارد اما آنچه که واضح است این است که این اختلال زمانی بروز می کند که مکانیزم شل شدن آلت تناسلی مرد آسیب ببیند و یا دچار اختلال شود.

این اختلال می تواند به دلایل زیر ایجاد شود:

  • اختلالات خونی به ویژه بیماری سلول داسی شکل، میلوم، تالاسمی و سرطان خون
  • تروما به علت حوادث یا عمل جراحی
  • آسیب دیدن سیستم عصبی به ویژه به علت آسیب های نخاعی و به صورت نادر بیماری های ام اس و دیابت
  • دارو های مورد استفاده در درمان ناتوانی جنسی به ویژه آنهایی که به صورت تزریق به داخل آلت تناسلی مورد استفاده قرار می گیرند.
  • دارو های دیگر به ویژه مصرف بیش از حد برخی داروهای روانپزشکی، فشار خون، سموم ضد انعقادی، الکل و برخی دارو های دیگر

درمان پریاپیسم یا نعوظ دائمی چگونه است؟

اگر چنانچه بیش از 4 ساعت با نعوظ مواجه شدید هر چه سریعتر به مراکز پزشکی و یا اورژانس ها مراجعه کنید.

  • بسیاری از موارد بعد از چند بار انزال و یا انجام فعالیت های بدنی و یا قدم زدن درمان می شوند.
  • اگر اقدام سریع انجام شود ممکن است داروهای خوراکی مشکل را برطرف کند.
  • در برخی موارد ممکن است پزشک به کمک سوزن مقداری از خون آلت تناسلی را تخلیه کند (این کار نیاز به تخصص داشته و باید حتما توسط پزشک انجام شود.)
  • در مواردی که روش های بالا موثر واقع نمی شوند، ممکن است پزشک یک ماده خاص را به داخل آلت تناسلی تزریق کند.
  • در مواردی بسیار نادر برای جلوگیری از آسیب دیدن دائمی عضلات آلت تناسلی ممکن است شما تحت عمل جراحی قرار بگیرید.

در مواردی که نعوظ دائمی به علت تزریق داروهای درمان ناتوانی جنسی بروز می کند، پس از بهبود نعوظ دائم باید در آینده برای درمان ناتوانی جنسی از روش هایی غیر از تزریق استفاده کنید.

خوشبختانه با پیشرفت های جدید، بسیاری از دارو های موثر در درمان ناتوانی جنسی به صورت خوراکی ارائه می شوند که همین قضیه باعث کاهش موارد بروز نعوظ دائمی به علت تزریق دارو می شود.

عوارض نعوظ دائمی چه چیزهایی هستند؟

در مواردی بسیار نادر، نعوظ دائم درمان نشده می تواند منجر به آسیب دیدن بافت آلت تناسلی شود. اگر این اتفاق بیافتد ممکن است نعوظ شما دچار اختلال شود. در چنین مواردی ممکن است لازم باشد که به کمک عمل جراحی در آلت تناسلی شما پروتز و یا ایمپلنت کار گذاشته شود.

منبع: NetDoctor