شناخت سرطان پوست، راه های تشخیص و درمان آن


 

از کجا بفهمم سرطان پوست دارم ؟!

پوست  تمامی افرادی که مشکوک به داشتن سرطان اند باید مورد آزمایش قرار گرفته و از آن  نمونه برداری شود. بنابر نوع و میزان گسترش سرطان، بدخیم یا خوشخیم بودن آن روش های نمونه برداری و درمان متفاوتی وجود دارد. نمونه برداری پوست از ملانوم ها(سلول های رنگی پوست) که مستعد سرطان اند صورت می گیرد. در این روش با یک چاقوی تیز جراحی مقداری از سلول های بافت مورد نظر برداشته شده و این برداشت باید در نهایت دقت و تلاش برای حفظ شکل طبیعی بافت و دست نخوردگی آن انجام شود. برای تشخیص میزان پیشرفت و درجه ی سرطان گاهی به آزمایشات دیگری هم نیاز است از این قبیل می توان به آزمایشات زیر اشاره کرد:

  1. رادیوگرافی(عکسبرداری): برای تشخیص بدخیم یا خوشخیم بودن سرطان تجویز می شود عکسبرداری های نظیر مامو گرافی, ام آرآی, سی تی اسکن, پت اسکن و اسکن از مغز استخوان .
  2. دیگر روش های نمونه بردای از بافت یا بیوپسی: یکی دیگر از روش های نمونه گیری, بیوپسی یا نمونه برداری از غدد لنفاوی است که پزشک  معمولا برای سرطان های غیرملانوم پوست مانند فلسی شدن آن که معمولا از سرطانی شدن سلول های بازال یا بنیادین پوست ناشی می شود, تجویز می کند. در این روش با یک چاقوی ریز جراحی نمونه ی کوچکی از بافت برداشته و زیر میکروسکوپ مطالعه می شود.

روشهای درمان سرطان پوست :

بیشتر سرطان های پوست که از نوع ملانوم اند قبل از گسترش تشخیص داده می شوند. سلول های سرطانی اگر به اندام های دیگرگسترش یابند بزرگترین چالش درمان است.

درمانهای استاندارد موضعی برای سلول های سرطانی فلسی شکل بازال(بنیادی) و کارسینوم( نوعی سرطان که بافت های مخاطی و داخلی بدن را هدف قرار می دهد ) معمولا بی خطر و با
عوارض جانبی کمتری همراه هستند. تومورهای کوچک را می توان با جراحی برداشت و با حذف آن قسمت و یا با خراش دادن پوست وجریان الکتریکی
کوتریزاسیون، منجمد کردن با نیتروژن مایع، و یا کشتن آ نها با اشعه با دوز پایین از جمله راه کار های معالجه ی این نوع سرطان اند.

در برخی موارد نادر از جایی که بافت سرطانی با یک جراحی ساده برداشته شده سلول های تغییر شکل یافته ی سرطانی دوباره شروع به تکثیر می کنند در مواردی که توده برداشته می شود برای جلوگیری از این مشکل معمولا چند درمان ساده ی  دیگرروی بیمار انجام می شوداز جمله پرتو نگاری و ایمنی درمانی و دارو درمانی. در برخی موارد بیماران با سرطان پوست پیشرفته به  درمان با داروهایی ترکیبی حاصل ازاسید رتینوئیک( مشتق ویتامین A ) با واینترفرونیک( نوع پروتئین  برای مبارزه با بیماری)که درآزمایشگاه ها تولید می شود پاسخ مثبت می دهند.

تومورهای ملانومی با جراحی برداشته می شوند و اینکار ترجیحا قبل از این که به سایر بافت های بدن گسترش یابد انجام می شود. در این روش جراج تومور(ملانوم) را به طور کامل همراه با یک لایه ی نازک از بافت وغدد لنفاوی اطراف و نزدیک به ضایعه که احتمال دارد درگیر شده باشند را بر می دارد.

نه درمان با اشعه و نه شیمی درمانی سرطان پییشرفته را درمان قطعی نمی کند اما از گسترش آن جلوگیری می کند. شیمی درمانی گاهی همراه با دارو درمانی نتیجه ی بهتری می دهد. اما بطور کلی اگر بیماری مغز استخوان را درگیر کرده باشد و گسترش یابد از شیمی درمانی استفاده می شود.

در یک مورد از درمان های سرطان با دستکاری سلول های سرطانی باعث از کار افتادن روند رشد و تولید مثل سلول شده و سیستم ایمنی بدن را تقویت می کنند. برخی از این روش ها تحولات امید وار کننده ای را در روش های درمان سرطان پوست ایجاد کرده است.

ایمنوتراپی:

روش درمانی دیگری برای مبارزه با سرطان می باشد در این روش محققان در تلاش برای تحریک هسته ی سلول های دستگاه ایمنی بدن در جهت مبارزه با سلول های سرطانی اند. در سرطان های پیشرفته داروهایی وجود دارند که پروتئین ژن های بخصوصی را هدف قرار می دهند، به این روش درمان  نشانه گذاری شده می گویند.

تمام روش های درمانی به پزشک و بیمار برای رسیدن به هدف درمان که همان تقویت سیستم ایمنی است, کمک می کنند واینکه بدن فرد مبتلا بتواند بیشتر در مقابل هجوم سلول های سرطانی مقابله کند و سیستم ایمنی بدن تقویت شود. کاری که بدن به تنهای و به خودی خود قادر به انجام آن نیست.

خطر ابتلا به بیماری برای افرادی که یکبار مبتلا و درمان  شده اند در یک تا دو سال بعد از درمان  بسیار بالاست و ممکن است بیماری دوباره عود کرده و گسترش یابد. بنابراین لازم است چنین افرادی حداقل سالی دوبار توسط پزشک خود معاینه شوند.

 

روش های و تکمیل کننده درمان :

در مواردی که روش های دارویی به تنهایی کافی نیستند از پرتو نگاری نیز استفاده می شود. در طول این نوع درمان فرد ممکن است دچار تهوع , استفراغ سردرد خستگی و بی حالی شود که باید این نکات با پزشک در میان گذاشته شود.

رژیم غذایی و سرطان پوست :

متخصصان پوست معتقدند که مواد معدنی و ویتامین هایی از قبیل زینک، بتا کاروتن ها، آنتی اکسیدان ها، ویتامین های A, E,C  می تواند به ترمیم بافت های آسیب دیده کمک کنند و برای بهبود سلامتی پوست مفید باشند.

امروزه محققان در تلاش اند تا این فرضیه را هرچه بیشتر اثبات کنند که ریز مغذی ها و مواد معدنی نقش مهمی در سلامت پوست ایفا می کنند. برای اثبات این فرضیه در یک آزمایش به رژیم غذایی افرادی که مستعد ابتلا به این بیماری بودند ویتامین ها و مواد معدنی بیشتری را بصورت قرص و مولتی ویتامین ها افزودند با این امید که مانع بازگشت با ابتلا به سرطان پوست شوند.    از این رو بعید نیست که این گونه مواد از بدن در برابر هجوم این بیماری محافظت کند.

 

 

 

منبع: WebMD