وقتی یکی از اطرافیانتان مبتلا به آلزایمر می شود...


1-این وضعیت می تواند آلزایمر باشد ؟

همه ی افراد با افزایش سن کمی فراموشکار می شوند و این مسئله طبیعی است پس چگونه می توان شروع لحظه ای که  بیماری آلزایمر اتفاق می افتد را تشخیص داد؟ از هر 8 نفر افراد 65 سال به بالا یک نفر این فرم ویرانگر از زوال عقل را دارند. در اولین مراحل آن، آلزایمر ممکن است برای دوستان و خانواده آشکار نشود. اما برخی از علائم هشدار دهنده هستند که قابل مشاهده در فرد می باشند.

 

 

2-حافظه و گفتار

در اوایل بیماری آلزایمر، خاطرات طولانی مدت معمولا دست نخورده باقی می مانند در حالی که خاطرات کوتاه مدت ناقص است. مثلا دوست شما ممکن است بگوید که آخرین صحبت های شما را فراموش کرده و یا ممکن است از شما  بخواهد تا پاسخی که هم اکنون به او داده اید را تکرار کنید این بیماری همچنین اختلال در گفتار نیز ایجاد می کند، به طوری که ممکن است فرد در تلاش برای یادآوری کلمه ای که از خاطرش رفته کلمات دیگری را تکرار کند.
 

 

 

3- رفتار

علاوه بر از دست دادن حافظه، آلزایمر می تواند سردرگمی و تغییر رفتار بیاورد. کسانی را که قبلا دوست داشتید یا مکان های آشنا را از یاد برده و گم کنید. نوسانات خلقی و لغزش در قضاوت نیز شایع هستند، همچنین بهداشت ضعیف می شود. افرادی که زمانی مرتب لباس می پوشیدند ممکن است شروع به پوشیدن لباس های عجیب غریب کنند و یا  فراموش کنند که موهای خود را بشویند.  

 

 

4- علائم را نادیده نگیرید:
این فکر که یک دوست می تواند این بیماری داشته باشند سخت است اما بهتر است قبل از اینکه خیلی دیر شود به دکتر مراجعه شود. حتی ممکن است تشخیص چیز دیگری باشد مثل این که علائم توسط یک مشکل قابل درمان ایجاد شده باشد، مانند عدم تعادل کار غده تیروئید، اگر تشخیص به آلزایمر باشد بهترین زمان درمان ها در اوایل دوره بیماری می باشد.

 

 

5-چگونه آلزایمر تشخیص داده میشود ؟

هیچ آزمایش ساده ای برای تشخیص آلزایمر وجود ندارد، بنابراین تشخیص پزشک تنها متکی بر توصیفات شما ازتغییر در رفتارتان خواهد بود. با  انجام بعضی تست های روانشناختی مانند "مینی کاگو" و یا سایر آزمون ها می توان  مهارت ذهنی و حافظه کوتاه مدت را اندازه گیری کرد. تست های عصبی و اسکن های مغزی ممکن است برای رد کردن مشکلات دیگر، مانند سکته مغزی یا تومور، اطلاعات دیگری در مورد مغز را فراهم کنند.

 

 

 -6چه اتفاقی برای مغزمی افتد؟

آلزایمر باعث مرگ سلول های عصبی و از دست دادن بافت در سراسر مغز می شود. و زمانی که بیماری پیشرفت می کند، بافت مغز کوچک و مناطق حاوی مایع مغزی و نخاعی بزرگتر شده به حافظه، گفتار، و درک آسیب می رساند.

 

.

 

7- انتظار چه چیز هایی را باید داشت :

آلزایمر در هر فرد یک مسیر متفاوت را طی می کند، گاهی اوقات علائم به سرعت بدتر شده و منجر به از دست دادن حافظه شدید و سردرگمی در عرض چند سال می شود و برای افراد دیگر تغییرات تدریجی است. 20 سال زمان برای این بیماری در نظر گرفته شده، اکثر مردم 3-9 سال پس از تشخیص، زندگی می کنند

 

.

8- چگونه زندگی روزانه تان با آلزایمر تغییر میکند ؟

آلزایمر تمرکز را تحت تاثیر قرار می دهد، بنابراین فرد مبتلا ممکن است برای خود یا نزدیکانش دیگر قادر به انجام وظایف عادی مثل پخت و پز و یا پرداخت صورتحساب نباشد. یک مطالعه نشان می دهد از دست دادن توانایی تعادل در دخل و خرج از اولین نشانه های بیماریست .در علائم آلزایمر پیشرفته تر فرد مبتلا، ممکن است افراد آشنا و یا مکان های  گذشته را نشناسد. و ممکن است به راحتی گم شود و یا با استفاده از اشیای نادرست، مانند چنگال به جای شانه موها را شانه کند. بی اختیاری ادرار، مشکلات تعادل، و از دست دادن تکلم  در مراحل پیشرفته رایج است

 

.

9-از کسانی که مبتلایند بخواهید رانندگی نکنند :
هماهنگی ضعیف بین اعضا، از دست دادن حافظه و سردرگمی، ترکیبی خطرناک برای پشت فرمان نشستن به حساب می آید .اگر شما دوست فرد بیمار هستید به او بگویید باید از رانندگی پرهیز کند و دلیلش را به او بگویید. اگر نمی خواهد گوش کند، با دکتر او در میان گذارید.

 

 

10- آیا ورزش می تواند کمک کند؟

فعالیت بدنی می تواند به نگه داشتن قدرت عضلانی و هماهنگ بین اعضا به بیمار کمک کند. همچنین ممکن است خلق و خوی او را تقویت و کمک به کاهش احساس نگرانی در وی شود. با دکتر در مورد اینکه چه نوع ورزش هایی مناسب اند صحبت کنید. فعالیت های تکراری، مثل پیاده روی، باغبانی، و یا حتی تا کردن لباس ها ممکن است در ایجاد  یک حس آرامش به به بیمار کمک کند.

 

 

11-چگونه درمان می شود؟
هیچ درمانی برای بیماری آلزایمر و هیچ راهی برای کم کردن آسیب عصبی آن در مغز وجود ندارد. داروهایی که به نظر می رسد برای کمک به حفظ مهارت های ذهنی و کم اثر کردن بیماریست  وجود دارد  واگر درمان زود هنگام باشد  بیمار ممکن است  بتواند مستقل باقی بماند و قادر به انجام وظایف روزانه خود برای مدت زمان طولانی تری باشد.

 

 

12- نقش یک مراقبت کننده :

اگر شما از کسی که با این بیماری دست و پنجه نرم می کند مراقبت می کنید، احتمالا باید در نقش های بسیاری ظاهر شوید! از قبیل  آشپز، راننده، حسابدار، رسیدگی به برنامه ریزی غذایی وامور مالی و .... در حالی که  شما باید شخص بیمار را ، تشویق کنید تا خود به انجام برخی از کارهای خودش بپردازد. مثلا به کابینت برچسب هایی حاوی آنچه در آنها است بچسباند و از یادداشت های چسبنده برای یادآوری از کارهای روزانه تهیه کند. فراموش نکنید یک جعبه قرص یادآوری داروها برای بیمار حتما تهیه کنید.

 

 

13- چالش هایی در مراقبت
در مراحل اولیه، افراد مبتلا به آلزایمر اغلب از آنچه برایشان اتفاق می افتد درکی ندارند آنها ممکن است شرمنده و یا مضطرب شوند و حتی نشانه هایی از افسردگی در آن ها دیده شود، که دکتر می تواند با دارو آن را مدیریت کند. بعدها بیمار ممکن است پارانویا و تهاجمی شده و یا حتی می تواند به شما حمله ور شود ،به یاد داشته باشید که بیماری مسئول این تغییر است، با دکتر در مورد این نوع رفتار بی درنگ صحبت کنید

 

.

 

14-سندرم غروب آفتاب
کارشناسان نمی دانند چرا، اما برخی از افراد مبتلا به آلزایمر در زمان غروب آفتاب ناراحت و غمگین می شوند. این گرایش به گذشته در طول شب ممکن است وجود داشته باشد. برای کاهش تنش، نگه داشتن روشن خانه و کنار زدن پرده قبل از غروب آفتاب مناسب است. سعی کنید برای منحرف کردن ذهن  فرد بیمار او را با فعالیت مورد علاقه اش و یا تلویزیون سرگرم کنید، این حال او پس از صرف صبحانه و کافئین تغییر می کند.

 

 

15- وقتی بیمارتان شما را نمی شناسد

بسیاری از افراد مبتلا به آلزایمر در به خاطر سپردن نام ها مشکل دارند، حتی نام نزدیکترین افراد به خانواده، راه حل موقت این مشکل قرار دادن چند عکس از افرادی است که اغلب آنها را می بیند و نوشتن نام آن ها در زیر عکس ها، در نهایت فرد بیمار ممکن است چهره شما را تشخیص داده و یا به عنوان اینکه غریبه اید واکنش نشان دهد .این می تواند ناراحت کننده باشد، به ویژه برای کسی که پرستار اصلی او می باشد.

 

 

16-علائم هشدار دهنده استرس در پرستار بیمار
مراقبت از کسی که با آلزایمر روبروست می تواند نیاز به تخلیه جسمی و ذهنی  برای فرد مراقبت کننده داشته باشد. نشانه های استرس فرد مراقبت کننده عبارتند از:
نوسانات خشم، غم، و خلق و خوی
سردرد و یا درد تماسی
مشکل در تمرکز
مشکل در خواب

 

 

- 17مراقبت از خود
برای جلوگیری از فرسودگی شغل پرستاری، حداقل چند دقیقه ای را در روز به انجام کاری که از آن لذت می برید اختصاص دهید. تماس با دوستان خود را نگه دارید و یک دوست و یا فامیل  نزدیک به فرد بیمار بیابید تا از شما حمایت کند. شما همچنین می توانید در یک گروه حمایت از مراقبین و پرستاران به صورت آنلاین و یا محلی عضو شوید.

 

 

18- اسناد ضروری

در حالی که فرد بیمار هنوز قادر به تصمیم گیری های مهم است با یک وکیل در مورد کارهای قانونی بیمار مشاوره کنید این اسناد و مدارک حقوقی اذعان دارد که فرد به علت بیماری باید کسی را به تصمیم گیری مراقبت های بهداشتی و مدیریت امور مالی از طرف منصوب کند. این امر به جلوگیری از سردرگمی بعد از اینکه فرد بیمار دیگر قادر به تشخیص نیست کمک می کند.

 

 

19- مراقبت در منزل

بسیاری از افراد مبتلا می خواهند تا زمان ممکن در خانه خود بمانند. اگر آنها مشکل لباس پوشیدن و یا استفاده از حمام داشته باشند این امر ممکن نیست. برای این کار می توانید از موسسات مطمئن، پرستار شخصی درخواست کنید.

 

 

20- مراحل بعدی:

فرد مبتلا به آلزایمر ممکن است با پیشرفت بیماری توانایی خود را برای راه رفتن، صحبت و یا پاسخ به دیگران از دست بدهد. در نهایت، این بیماری می تواند مانع از عملکردهای حیاتی فرد، مانند توانایی بلع شود ،این شرایط نشان دهنده تسریع در بستری شدن بیمار است.

 

 

21- نحوه کمک به درک درکودکان
کودکان ممکن است در این حالت احساس گیجی، ترس و یا حتی رنجش از اعضای خانواده کنند. اجازه دهید تا کودک درک کند که این احساسات طبیعی هستند و به سوالات او در مورد بیماری صادقانه پاسخ دهید. به او کمک کنید تا خاطرات شاد و خوش و جشن های خود را به خاطر آورد. شما می توانید یک دفترچه با تصاویر شاد از خاطرات او برایش ایجاد کنید.

 

 

23--آیا می توان از بیماری جلوگیری کرد؟
آیا چیزی هست که شما بتوانید برای کاهش شانس ابتلا به این بیماری به کار گیرید؟ تحقیقات در این زمینه در حال انجام است، اما به نظر می رسد رژیم غذایی و ورزش مهم  باشند. مطالعات نشان می دهد افرادی که رژیم غذایی مدیترانه ای سرشار از سبزیجات، ماهی، آجیل ... دارند و و مقدار زیادی فعالیت های فیزیکی انجام می دهند کمترین احتمال ابتلا به آلزایمر را دارند.

 

 

 

منبع: WebMD